His First 9 1/2 Weeks

It began almost like a love affair between the country and its new President.  The nine and a half weeks of the Aquino Administration began with a landslide victory that many found difficult to dispute, and ended with a hostage crisis many find difficult to defend.  All we know right now of Daang Matuwid is the abstraction: the idealization of a long-term national project began by a President whom we thought can do no wrong.  In the first nine and a half weeks, almost everything wrong happened.

Not that Aquino is bad for the country; somehow, the President’s training wheels – led independently in all sorts of different directions at Daang Matuwid – aren’t doing him much of a favor.  There is no definitive stand: that the clarion call of unity and inner strength leads precisely nowhere so far.

There was no definitive stand on the issue of land reform, even if President Aquino may have been goaded into making one because of his blood-ties with Hacienda Luisita.  There was no definitive stand in the Manila hostage crisis, making it appear that the President has done too little, too late.

I wrote before that the central issue of the Presidency is what gives us the general idea of where we’re going: that we should be united in something before we go anywhere.  For President Aquino, it was an abstraction of wang wang, ersatz land reform, and the pressing issues of his diplomatic roles in situations of crisis.  It is, so far, a Presidency steeped and schooled in the ways of the ought, missing out on the all-important is: granted that no political problem can be solved overnight, but we can agree, at the very least, on one thing the people, under its own government, should stand for.

Read the rest of the entry at The Marocharim Experience.

Marck Ronald Rimorin

  • naniniwala po kami mahal na pangulo yon pong inyong 200 day ay wala na pong ganitong kapalpakan na sumisira po sainyong pamahalaan. dahil naniniwala po kami na inyo pong kakastigohin ang lahat ng palpak sa inyo pong pamamahala.

  • sa usapin pong ito ang unat higit sa lahat po ay.

    1. Tamang process.
    2. Tamang pakikipag Ugnayan.
    3. Agarang Action.
    5. Husay at galing sa pakikipag usap, galing ng panlilinlang.
    6. Kapag ang isang alagad po ng batas ay nakasuhan at natanggal sa tungkulin dahil sa kaso, dapat po ito ay under surveillance upang hindi na makagawa pa ng kagaya po nitong dramang ito. para po sa siguridad po ng nakararami.
    7. mahusay na pag aaral para po sa usaping ito.
    8. kailangan po ng ibayong pagsasanay para sa usapin pong ito; upang hindi po tayo mag kamali, at matalisod sa ating pag kakamali, hindi po dapat ang mga alagad ng batas natin mag titraining lamang kung kailan may suliranin saka lamang po mag sasanay, ang resulta kapalpakan.

  • sa usapin po ng Hostage drama, hindi lang po police, media ang dapat sisihin, maging ang Court po na may hawak ng kaso mendoza. una dapat sa ganitong sitwasyon magaling manlinlang ang ating koti suprima. dahil po hinihingi po ng pag kkataon.

    dapat po sa ganitong pag kakataon ay nag kakaisa ang apat na sangay ng atin pong bansa,

    una ang media, ikalawa ang police, ikatlo ang local na pamahalaan, ikaapat ang ambodzman.

    sa usapin po kase ni mendoza eh masyado po kasing minaliit. dapat po kase ay magaling manling ang police ang ambodzman. at magaling mambola ang local na pamahalaan. at maingat ang media. yon lang po hindi po mapapahiya ang ating bansa. turoan po kase ng turoan ng me kasalanan, kita naman po ng boong mundo at ng lahat ng mamayan la lahat sila ay me kasalanan.

  • subalit papaano po sila tutulongan.

    1. mag tatag po tayo ng tanggapan na pawang may kapansanan ang nanunungkulan, makatitiyak po tayo na hindi po mapupunta sa kurakot ang pundong sa kanila ilalaan.

    2. ang mga tanggapan pong ito ay hindi lamang po national kung hindi po maging sa mga local na pamahalaan.

    3. mag karoon po ng siryosong programa sa mga may kapansanan upang magkaroon sila ng pormal Education, upang maging kapakipakinabang.

    4. magkaroon training para sa hanapbuhay.

    5. magkaroon ng hanap buhay sakabila ng kanilang kalagayan sa buhay.

    marami po ana kong naiisip na programa para po dito, lamang kailangan po ng suporta ng pamahalaan dahil hindi po sapat ang naisip lamang para maisagaw o maisakatuparan po ang isang bagay.

  • Isang hirit pa po mahal na pangulo!!!

    ako po bilang isang Des abled person ay may naisip din po upang matulongan ang aking mga kapwa may kapansanan, papakinabangan po ng pamahalaan ang ang may kapansanan, matutulungan din po ng pamahalaan sila.

    subalit kailangan lamang pong maeducate ang mga nilalang na may kapansanan upang mapakinabangan ng pamahalaan at matulungan din po sila, sa kabila po ng kanilang kapansanan ay may silbi parin po sila sa pamamagitan ng pag bibigay sa kanila ng education.

  • mahal na pangulo bilang po pag tugon sainyong panata na mabawasan ang kawalang hanapbuhay sa ating bansa, ako po at ang MISO laguna, at ang Dep Ed any nag susulong ng isang Programa na para ang mga kabataang mag tatapos sa Elementary at High school ay magkaroon ng Scaled, nag tuturo po kami ng walang bayad sa mga Guro ng Computer graphic, upang ituro po naman nila sa mga student nila, sa ganong paraan kahit na papano may kaalaman ang student sa larang ng high tech na sining,na pwede nilang magamit kahit na hindi pa sila nag cocollege.

    at sa pamamagitan din po ng free software natuturoan din po namin ang lahat na huwag gumamit ng firated software.

  • Pag papanumbalik po ng kalikasan, trabaho sa kanayonan, Balik probinsya ng mga maralita sa kalunsoran, dagdag agrikultura sa bawat pamayanan sa boong kapuloan.

    ang pag tatanim sa bawat kagubatan, hanap buhay sa kanayonan;
    sa pamamagitan po ng siryosong prgrama ng ating pamahalaan sa pag sugpo ng pag babaha sa kapatagan, ito po naman ay hanapbuhay sa kanayonan.

    lumalaki po ang papulasyon ng ating bansa, subalit kakaunti po ang nag tatanim at nag bubukid, masmarami po ang nakikipag siksikan sa kalunsuran, dahilan po upang dumami ang mga nag darahop na maralitang taga lunsod, mas marami ang kumukuha ng mga kursong susyal, kaysa mag tanim at mag bukid.

    dahilan uapang tayo po ay mag angkat ng bigas at asukal dahil sa kakulangan ng mga nag sasaka, samantalang ang bansa po natin ay mayaman sa lupang agrikultura, nakakahiya po ito sa ibang bansa! dapat tayo po ang nag eexport, hindi po tayo ang nag iinport ng produkto sa ibang bansa. kapag siryoso po nating tinutukan ito, 2 year mula ngayon mayaman ang bansa natin sa pagkain.

  • at kung siryoso po tayo sa pag sugpo ng kahirapan sa bansa, at pag pigil sa pag babaha sa kalunsuran? hanap buhay po sa kanayonan, pag papanumbalik muli ng kalikasan, pag papaunlad ng agrikultura, pag babalik probinsya ng mga maralitang taga lunsod upang paunlarin ang agrikulturang napabayaan na natin.

  • ang number 2. Gawin po namang kumplito ang mga kagamitan at pasilidad ng mga paaralan upang maging maayos at komportabli po ang mga mag aaral, at sapat at tama ang kanilang mga natutunan.

    sa kalunsuran po ang mga mag aaral ay Robotic na ang pinag aaralan ng mga Elementary, sa Province ay sempling programming palang, na hindi naman papakinabangan.

    3. gawin pong isang malaking pasanin o pananagutan sa mga guro kapag marami syang bagsak na student, ay babawasan ang kanyang sahod upang mag turo naman sila ng maayos, hindi po nag tuturo dahil lamang sa sweldo, kaya kahit po low quality education ok na.

    4. Punduhan po ng tama , at ipagawa po ang mga sirang silid paaralan, upang ang mga mag aaral ay maging maayos naman ang pag tupad sa kanilang mumunting pangarap.

    sa mga maralita ay mag karoon ng walang bayad na education, dahil sa totoo lang po ay marami pong pamilya na isang bisis nalang po kumakain sa isang araw dahil sa matataas na bilihin wala namang hanap buhay.

  • Bilang mamayan po na naniniwala na kaya po ninyong tuparin ang inyong ipinangako, ako po ay nag mumungkahi sa mahal na pangulo.

    mahal na pangulo kung nais po nating tuldukan ang kahirapan at problem sa Education at kawalang hanap buhay ng mga nag tapos sa college, ito po ang number one

    1. Obligahin po natin ang lahat na matataas na antas na paaralan na kung ano po ang kinakailangan ng mga company ay yon po ang saktong ituro sa mga mag aaral po natin sa college, upang sa kanila naman pong pag aaplay ng trabaho ay matanggap sila.

    kaya po kase maraming graduate na student na wala pong hanap buhay; lalo na po sa mga province, dahil po sa paaralan 100% po ng itinuturo ay hindi naman nagagamit sa pag hahanapbuhay, katulad nalamang po ng Cours na IT, CS, COE, hindi po lahat ng IT ay marunong mag Program, Hindi po lahat ng CS ay marunong mag analysis, Hindi po lahat ng Coe ay marunong mag Network.

    Bakit po? Dahil ang itinuturo po sa ating mga IT, CS, ay masyadong lowtich. ang kailangan po ng mga Company ngayon ay “PHP Programmer, at marunong sa APCHE Web server, sa database MSQL, ang tinuturo parin po sa mga paaralan ay database Access at Pascal programing or Visual basic6, samantalang VB.net na ngayon, saka Power Buelder na, saka uracil database na po ang kailangan ng company, ngayon po sino pong company ang tatangap ng mga ganitong graduate? na kulang sa kaalaman at sa scales, mga IT nga di naman marunong gumawa ng web, di marunong mag animation, mag Video Editing, CS nga di naman marunong Gumawa ng system design.

    kaya po dapat hikayatin po natin ang mga paaralan na mag turo ng talagang tama upang mabawasan po ang mga nag tapos na walang hanap buhay.

  • Magandang umaga po mahal na pangulo, ako po si rodrigo abasola isang may kapansanan, at maliit na mang gagawa ng local na pamahalaan ng laguna, isa po ako sa umuporta sainyo at ang akong mga kapatid at magulang na naging bulonter po ninyo, kami po ay naniniwala na hindi masasayang ang paghalal po sainyo ng sambayanan kasama na po ng aming boto sainyo. sapagkat kami po ay naniniwala sa sinasabi ninyong kayo po ay isang pangulo na hindi bulag at bingi para sa hinaing ng inyong nasasakupan, noong kayo po ay tumatakbo sa larangan ng pagkapangulo eh sinabi po ninyo na tutuldukan na po natin ang pamahalaang bingi at bulag sa hinaing ng bayan, tataposin nanatin ang kahirapan, puputulin na po natin ang katiwalian, mag tutungo na po tayo sa daang matuwid. saludo po kami don, subalit dapat po ay pumili po tayo ng ng tamang tao na may kapasidad na sumunod sa atin pong adhikain; dahili po sa maaring hindi nga po kayo mag nanakaw subalit ang inyo naman pong mga galamay, ang tiwali at tumatanggap ng lagay.

  • Steven Baldesco

    Oh come on. Not everything the President has done for the past 9 1/2 weeks have been failures. We should not look only on the current administration’s misgivings but also its efforts in pushing the government vehicle on the road to change – ang daang matuwid.

    He may have had his misjudgments in the midst of the tension of the hostage incident at the Quirino Grandstand, but as the President himself said, the Aquino Presidency will not be judged by how the recent hostage crisis was handled, but by looking at its accomplishments (and its faults).

  • Vishnu Palacio

    In accepting a post in an office whether it be managerial, supervisory or plain clerk, typist job, there is always the saying, look at your left and right before stepping ahead. The President have been very keen on what he want for the country and for people to pre-judge him superficially at these early stage of his presidency is a mere intrigue so to speak. He was clear to say that his presidency will involve the call of people who voted for him. The call to change the once lingering practices of the former administration of not being accountable to anything. The present to my mind is much better than the former. The ability to accept the blame even if it should not be so is a gallant effort to show the leadership standard of the president. So as citizen of these well blessed country, the question is simple. “What are you doing everyday to help the president in running the country?” In hindsight, we all will have to do something to effect the change we so much like to happen. And though it wont happen overnight, we Filipinos must be well enough to be patient and continue living. For who cna really effect change but us, in ourselves, in our ways, in our practices, in our personality and most of all in our attitutde. The president was clear in saying, we (all of us Filipinos) will have to contribute to effect change.

  • manuel buencamino

    Marck

    “It’s about the President making a decision, period:”

    1. The president’s decided his position on hacienda luisita is to respect the rule of law and enforce what the SC decides.

    2. On the hostage crisis, he decided to order the SOJ to investigate and he will act accordingly.

    He has made decisions on the issues you raised. The question is whether you agree with them or not.